The Cotswolds

— Het Grote Verhaal —

De Cotswolds zijn Engelands stilste verklaring van welstand: kalkstenen dorpen in de kleur van warme honing, wolkerken gebouwd op middeleeuwse fortuinen, door schapen kortgegraasde heuvels die zonder drama in elkaar overvloeien. Niets is hier nieuw, en dat is precies de bedoeling. De discrete rijken hebben zich eeuwenlang in deze valleien gevestigd, en de moderne elite volgt — aangetrokken door boerenhoven achter lange oprijlanen, door de weiden van Daylesford, door het inzicht dat ware luxe de afwezigheid van haast is. De dorpen — Burford, Bibury, Stow-on-the-Wold — houden hun gedachten voor zich. Men komt naar de Cotswolds niet om gezien te worden, maar om, op de mooist denkbare wijze, een dag lang te verdwijnen.

Verlaat Londen via de M40, neem bij Junction 8 de A40 — Oxford glijdt zuidelijk voorbij — tot Burford de eigenlijke Cotswolds aankondigt met zijn steile middeleeuwse hoofdstraat, op ruwweg één uur en drie kwartier van Mayfair. De Range Rover LWB is hier de vanzelfsprekende keuze: beheerst op de snelweg, trefzeker op de smalle landweggetjes tussen de stapelmuren. Uw chauffeur heeft de route op voorhand bestudeerd, weet welke wegen versmallen en waar te pauzeren voor het uitzicht boven de vallei van de Windrush, en houdt de kofferruimte gereed voor alles waartoe de farm shop van Daylesford u weet te verleiden.

Begin bij Daylesford nabij Kingham — de farm shop opent om negen uur, en de ochtend is er het juiste moment voor. Rijd door naar Bibury voor Arlington Row, de wevershuisjes die William Morris de mooiste van Engeland noemde; arriveer vóór elven of na vieren. Het noenmaal bij The Wild Rabbit in Kingham, of, op afspraak, bij Thyme in Southrop, een dorp binnen een dorp. De namiddag behoort aan de antiquairs van Stow-on-the-Wold of de tuinen van Hidcote. Oktober is de maand van de kenner, wanneer de beuken verkleuren en de touringcars uitdunnen. Terwijl de schemering zich over de heuvels legt, is de wagen warm en voelt Londen weldadig ver weg.