Cambridge

— Het Grote Verhaal —

Cambridge ligt laag tegen de venen, en daardoor reiken zijn torens verder: King's College Chapel verrijst uit het vlakke land als een wilsdaad, vijf eeuwen perpendiculaire ambitie in bleke steen. Het genie van de stad was altijd concentratie — Newton in Trinity, Darwin in Christ's, het Cavendish Laboratory dat het atoom spleet op loopafstand van waar Rubens hangt in King's. Stiller dan Oxford en op de een of andere wijze soberder, spreekt Cambridge hen aan die verwezenlijking afmeten aan ideeën. De Backs bij dageraad, nevel boven de Cam, een verlaten binnenhof voordat de dag begint: dat zijn de beloningen van wie naar behoren arriveert, en vroeg.

Vanuit de City loopt de M11 noordwaarts vrijwel van deur tot deur; vanuit het West End rekent u op negentig minuten, waarbij u de snelweg bij Junction 11 verlaat voor de zuidelijke aanrijroute langs de colleges. De V-Class VIP Senzati past de reis uitstekend — een rollende studeerkamer waarin telefoongesprekken gevoerd en stukken gelezen kunnen worden — al geniet de Range Rover LWB 's winters de voorkeur. Cambridge beperkt de toegang tot zijn middeleeuwse kern, dus uw chauffeur regelt het afzetten bij het Fitzwilliam of bij uw hotel, stemt af met de porters' lodges van de colleges waar privétoegang is verleend, en houdt paraplu's bij de hand; het weer van de venen is een instituut op zichzelf.

Begin bij het Fitzwilliam Museum zodra het opent — de Titiaans verdienen een ongedeelde zaal. Neem halverwege de ochtend een punter met schipper langs de Backs vanaf de Mill Pond, de enige juiste wijze om de bruggen van Clare en King's te aanschouwen. Het noenmaal wordt beslecht door reputatie: Midsummer House, op het gemeenschappelijke grasland naast de Cam, blijft de grote tafel van East Anglia. Keer in het trimester terug naar King's College Chapel voor de koorvespers om half zes — wees er een kwartier op voorhand. The University Arms aan Parker's Piece serveert een voortreffelijke late thee. Vertrek in het donker; de kapel, aangelicht tegen de venenhemel, voert haar eigen stille pleidooi voor een terugkeer.